Egzamin certyfikacyjny Rocznego Kursu dla Facylitatorów Ustawień Systemowych
Egzamin certyfikacyjny jest finałowym etapem rocznej ścieżki facylitatorskiej. Jego celem jest sprawdzenie gotowości do prowadzenia: postawy, etyki, bezpieczeństwa, umiejętności pracy oraz świadomości i granic metody.
Egzamin ma charakter praktyczno-superwizyjny i odbywa się w atmosferze szacunku, poufności oraz wsparcia rozwojowego.
Struktura egzaminu
01
Warunki dopuszczenia do egzaminu
Do egzaminu mogą przystąpić osoby, które spełniły warunki ukończenia kursu, w tym:
- wymagany poziom obecności: obowiązkowa obecność na wszystkich zjazdach (można opuścić maksymalnie 1 zjazd)
- udział w praktykach i ćwiczeniach (klient / reprezentant / prowadzący),
- aktywność i zaangażowanie podczas zajęć
- udział w superwizji,
- akceptacja standardów etycznych i zasad poufności.
02
Część praktyczna – ustawienie indywidualne (1:1)
Zadanie: przeprowadzenie ustawienia indywidualnego (np. na figurkach / kartkach / wizualizacji – można wybrać opcję).
Oceniane obszary:
- sposób kontraktowania i formułowania tematu,
- bezpieczeństwo (granice, tempo, regulacja),
- praca bez nadinterpretacji,
- dobór narzędzia i prowadzenie procesu,
- domknięcie i integracja po ustawieniu.
Czas: ok. 15 min
03
Część praktyczna – ustawienie grupowe
Zadanie: przeprowadzenie ustawienia grupowego.
Oceniane obszary:
- nawiązanie relacji z klientem,
- wybór reprezentantów i prowadzenie ustawienia,
- uważność na dynamiki grupowe (projekcje, przeniesienia),
- interwencje: intuicja, precyzja, adekwatność,
- dbałość o bezpieczeństwo reprezentantów,
- domknięcie procesu i integracja.
Czas: ok. 30 min.
04
Część refleksyjna – omówienie postawy prowadzącego
To krótka rozmowa superwizyjna po każdej części praktycznej.
Uczestnik odpowiada m.in. na pytania:
- Co było główną dynamiką w polu?
- W którym momencie miał(a)eś impuls do ratowania / przyspieszania / interpretowania?
- Jak rozpoznajesz granice metody w tym przypadku?
- Co zostawił(a)byś na kolejną pracę (zamiast „zamykać na siłę”)?
Ta część pokazuje dojrzałość, a nie „perfekcję”.
05
Część merytoryczno-etyczna (krótki egzamin ustny)
Rozmowa obejmuje kluczowe obszary pracy facylitatora:
- porządki systemowe i typowe uwikłania,
- granice metody i sytuacje, gdy nie prowadzimy ustawienia,
- porządki pomagania,
- zasady bezpieczeństwa w pracy z grupą i klientem,
- elementy podejścia trauma-informed (w zakresie kursu),
- poufność, odpowiedzialność, język i komunikacja.
Egzamin ocenia przede wszystkim:
✅ Postawę facylitatora (spokój, pokora, brak ratowania)
✅ Bezpieczeństwo i etykę (granice, tempo, brak presji)
✅ Jakość pracy (prosto, jasno, bez nadinterpretacji)
✅ Czytanie dynamik systemowych (bez wchodzenia w „historię” jako jedyny tor)
✅ Domknięcie procesu (integracja i odpowiedzialne zakończenie)
✅ Auto-refleksję (świadomość własnych reakcji i mechanizmów obronnych)
Egzamin nie ocenia „czy temat został rozwiązany”, lecz czy prowadzący potrafi pracować odpowiedzialnie.
Wyniki egzaminu
(3 możliwe decyzje)
Po egzaminie uczestnik otrzymuje jedną z rekomendacji:
1) Certyfikacja – gotowość do samodzielnej praktyki
Uczestnik spełnia kryteria postawy, etyki i prowadzenia.
2) Certyfikacja warunkowa
Certyfikat jest wydany po uzupełnieniu wskazanych elementów (np. dodatkowa superwizja, dodatkowa praktyka, powtórka fragmentu egzaminu).
3) Rekomendacja dalszego dojrzewania (bez certyfikacji na tym etapie)
To informacja, że potrzebny jest czas, praktyka i superwizja. Uczestnik otrzymuje jasną ścieżkę dalszych kroków.
Organizacja egzaminu
Egzamin odbywa się w zamkniętej grupie kursu.
Obowiązuje poufność i kontrakt etyczny.
Egzaminatorzy/superwizorzy zapisują spostrzeżenia w karcie oceny.
Uczestnik otrzymuje informację zwrotną: mocne strony + rekomendacje.
Certyfikat
Po spełnieniu warunków kursu i zaliczeniu egzaminu uczestnik otrzymuje:
Certyfikat potwierdzający ukończenie kursu i uzyskanie tytułu Facylitatora Ustawień Systemowych
